Norah Jones roelde de pan uit!
Permalink · Geplaatst op 18 June 2004 om 09:35
Afgelopen dinsdagavond ben ik naar het eerste concert van Norah Jones in de Heineken Music Hall geweest. In die hele hal was ik nog nooit geweest trouwens, die is best groot. Iedereen heeft zitplaatsen. De jonge Amos Lee verzorgt het voorprogramma. Die kerel kan echt goed zingen en heeft lekkere nummers, maar na een minuut of twintig hebben we dat wel een beetje gezien. Het is wel ergerlijk dat iedereen voortdurend door zijn optreden heen zit te praten... Om ongeveer 20:45 uur komt dan eindelijk Norah met haar 'Handsome Band' het podium op. En dude... zij is echt uh... lief! Het eerste wat ze zegt, is dat ze gehoord had dat er een belangrijke wedstrijd aan de gang is. Niet dat er ook maar iemand naar Nederland-Duitsland zat te verlangen bij de aanblik van haar, maar toch herhaalt ze een paar keer tijdens het concert dat ze het zeer op prijs stelt dat we toch allemaal gekomen zijn. "Maybe they just don't like football at all, people who come to Norah Jones," mijmert ze voort.
Al vanaf het eerste nummer is duidelijk dat ze geboren is om live te zingen; in het hele twee uur durende concert heeft ze ook niet één valse noot gezongen. Wat een wereldstem heeft ze! Ook duidelijk is, dat de HMH in constructief opzicht afgestemd is op het ten gehore brengen van versterkte livemuziek, want bijna elke ademtocht van de band is haarscherp te horen, alsof ze in je oor fluisteren. Eerst worden er wat nummers van 'Feels Like Home' gespeeld. Tussendoor enkele covers... Uiteindelijk komt de sfeer goed in de zaal met een stel nummers van 'Come Away With Me'. Het hoogtepunt van de avond is voor mij echter het moment waarop de band even pauze neemt, en Norah alleen met de piano op het podium zit. Ze zingt 'The Nearness Of You'... zo mooi, zo zacht... dat het wel lijkt of ze op de stoel naast je zit...
Ondertussen blijkt ze ook nog heel grappig te zijn. Tussen bijna alle nummers door zoekt ze steeds contact met het publiek en klaagt ze erover dat het podium zo hoog is, zodat ze zover weg zit. 
Norah Jones bij een ander concert
"I feel like diving," zegt ze als ze aan de rand van het podium plaats neemt achter de microfoonstandaard. Het publiek op de eerste rij hoeft natuurlijk niet lang na te denken over haar vraag "would you catch me if I'd dive?" Verder vraagt ze zich af hoe Beyoncé dat met die hoge hakken doet. "I find even walking difficult and she dances her ass off on these things..." De belichting is overigens ook klasse en voortdurend uitstekend afgestemd op de muziek. Ook aan de band is het af te zien dat ze plezier hebben in wat ze doen: de glimlachen over en weer zijn niet van de lucht. Na het zoveelste indrukwekkend gezongen nummer begint Norah nog maar eens over het voetballen. "Does anyone know the score?", vraagt ze. "What do you say, zero-one? Oh well, don't worry guys... we'll get them." Verder vertelt ze ons als publiek herhaaldelijk dat we zo "sweet" en "polite" zijn. Tuurlijk joh, ga jij óns even complimenten geven...
Bij het 'laatste nummer' rent Norah even de coulissen in, om met een oranje narrenhoed terug te keren. Vervolgens gaat het dak van het kot met 'Life Is a Carnaval.' Gelukkig riep ze vlak voor dat nummer dat we allemaal naar voren moesten komen, dus mochten wij eindelijk onze (op zich goede) plaats op rij 19 verlaten en dichterbij komen. Als Norah en haar band terugkomen op het podium voor de toegift, blijken zij zich allemaal in oranje shirts met 'Holland' erop te hebben gestoken! De zaal ontploft. Norah maakt een begin met 'The Long Day Is Over,' een nummer dat ik dolgraag live had willen horen, omdat het voor mij een nummer met extra betekenis is. Ik vind het met afstand de mooiste song van de eerste cd. Na overleg met het publiek besluit ze helaas echter om 'Ride On' van AC/DC te spelen. Ook goed, een feest was het toch al! Na een kleine twee uur wonderbaarlijk mooie muziek te hebben gemaakt, verlaat ze het podium met haar band. Achteraf heb ik enorme spijt dat ik mijn camera niet meegenomen had, maar ja, als hij afgepakt was dan was het ook zonde geweest. Norah, het was geweldig! Volgende keer ben ik er weer!
