Muziektip: Madeleine Peyroux
Permalink · Geplaatst op 14 September 2005 om 23:32
Vorig jaar ben ik naar het concert van Norah Jones geweest. Ik was helemaal weg van haar stemgeluid en melodieën. De muziek van Norah Jones was de reden dat ik voor het eerst sinds jaren weer cd's ging kopen, misschien wel voor het eerst sinds ik in 1996 de cd Jagged Little Pill van Alanis Morissette kocht. Zo rolde ik langzaam in de populaire jazz, mede door mijn collega Gerard, die voortdurend weer met nieuwe namen op de proppen komt. Eén van die namen was het afgelopen jaar Madeleine Peyroux. Men noemt haar wel de moderne Billie Holiday, wat niet zo verwonderlijk is als je naar haar tweede cd "Careless Love" luistert, die een aantal covers van deze jazzlegende bevat.
Madeleine Peyroux - Careless Love (2004)
Deze cd brengt je helemaal tot rust en sleept je mee naar de sfeer van slome golvende jazz in een rokerige nachtclub, met een dubbele whisky aan de bar. Het album is geproduceerd door Larry Klein, die ook voor Joni Mitchell gewerkt heeft (als je dat trouwens nog eens kunt beluisteren moet je 't zeker niet nalaten!). Verder staan er nummers van Hank Williams (Weary Blues) en Leonard Cohen (Dance Me to the End of Love) op. Het nummer "Don't Wait Too Long" is door Peyroux, Klein en de met een Grammy Award gedecoreerde songwriter Jesse Harris geschreven. Deze Jesse Harris is ook geen onbekende, aangezien hij onder andere bijgedragen heeft de cd "Come Away with Me"... van Norah Jones. Hij is al bevriend met Peyroux sinds zij haar eerste album "Dreamland" in 1996 uitbracht. Het nummer is geschreven toen hij in New York was voor de Grammy-uitreiking, gezeten op een bankje in Central Park met Peyroux. "Sometimes you've got to lose it all before you find your way," zo zwijmelt het nummer.
In het afgelopen jaar heb ik naast de recente cd van Peyroux verder geluisterd naar de voortreffelijke muziek van Leonard Cohen (Songs of Love and Hate, Dear Heather), k.d. lang (Hymns of the 49th Parallel), Janis Ian (Between the Lines, Up 'Til Now), Joni Mitchell (Blue). Een kleine maand geleden echter ging mijn aandacht - vrij laat inderdaad - uit naar de eerste cd van Madeleine Peyroux: Dreamland. Wat is dat ook een heerlijke plaat! Niet goed te vergelijken met Careless Love, maar zonder meer minstens zo goed, met misschien nog wel meer een eigen geluid. Ik heb deze beide cd's dan ook van de week besteld bij Bol.com; Careless Love had ik gisteren binnen, Dreamland komt morgen. Dit zijn muzikanten die het verdienen om gekocht te worden. Keihard werken, niks Idols, niks commercieel circus: muziek maken, omdat het moet. Ik ga nu geen beschouwing houden over de ware scheppend kunstenaar, maar puur en eerlijk is deze muziek naar mijn gevoel zeker; dat mis ik vaak tegenwoordig. Ik geef deze twee cd's maar als tip; het is muziek van de jaren dertig uit de twintigste eeuw, maar net zo goed muziek van vandaag. Muziek om in te verdrinken, en om mee weg te lopen! Als je de kans hebt om het te beluisteren, doe het dan.
Madeleine Peyroux - Dreamland (1996)
Tenslotte nog even een ander onderwerp: ik ben helaas nog niet tevreden over de structuur van mijn betoog over de italicbug. Ik vind het nog niet helder genoeg, maar ik weet nog niet hoe ik dat het beste kan verbeteren. Er staat wel precies welke problemen ik tegenkwam, maar er komt onvoldoende uit naar voren hoe iemand anders deze problemen kan herkennen en oplossen. Als dat al niet lukt, is het hele stuk nutteloos; dan is het niet meer dan een uitlaatklep voor mijn eigen frustratie, waar ik juist de prententie had om het meer te laten zijn. Het zit nog niet logisch genoeg in elkaar meen ik, en een logische benadering is belangrijk. Logische geordende gegevens hebben namelijk het voordeel dat intelligente mensen ze makkelijker onder de knie krijgen, zo las ik op het weblog van HTML-freak Charl van Niekerk. Voor domme mensen zal dat overigens een probleem zijn, zo meent hij, omdat denken aan de hand van logische schema's niet hun sterkste punt is, maar hij stelt vast dat zij hoe dan ook een probleem hebben, ongeacht wat je doet. Logische benadering is dus sowieso altijd belangrijk.
Dus ik moet dat stuk nog maar eens reviseren; al is het waarschijnlijker dat er gewoon een keer een "Weg met Internet Explorer - deel 3" komt...